| Logs van Column zonder verregaande bedoeling, nrs 1 t/m .... |
--- Archief ---
|
| Afbeelding/foto |
 |
Reageert u toch!
|
14-12-2005 - Terug van weggeweest.
Na meer dan een jaar heb ik besloten om weer wat teksten te plaatsen. De reden dat ik dat al die tijd niet heb willen doen, ligt hem in het feit dat teerhartigen als Rob Korfage veel aandacht krijgen op Blogeiland. Vanwege hun oppervlakkige manier van 'schrijven', neem ik aan. Ook rukkende puisten vangen hier veel aandacht. Zo zorgt de verwerking van het woordje 'sex' (wat niet eens correct gespeld is) in de blogtitel ervoor dat bijna iedere gast alhier de betreffende log even bekijkt. Dat is ook niet zo moeilijk aangezien er gemiddeld genomen tien gasten per dag deze site bezoeken.
Hoe dan ook, er zijn een aantal onderwerpen waarover ik graag in de nabije toekomst het één en ander wil plaatsen.
Gepost door: stijn op 14-12-2005 om 14:03
|
|
16-11-2004 - Technische wanorde bij de KRO:
Maanden van tevoren was al min of meer bekend dat Fortuyn uitgroepen zou gaan worden tot grootste Nederlander. Zelfs nu de man al jaren uit ons midden is verdwenen, hangt er nog steeds dezelfde waas van hypocrisie rond zijn persoon. Iedereen die werd geintervieuwd, voor of na de uitzending, bekend of onbekend, iedereen zei op een ander te willen stemmen of te hebben gestemd. Zelfs de KRO zelf komt nu met bedenkelijke uitspraken aanzetten om de nummer 1 positie van Fortuyn de dag na de verkiezing alweer te verdoezelen. Het lijkt wel alsof iedereen het gedachtegoed dat destijds zoveel commotie veroorzaakte, nog steeds niet min of meer durft na te streven zonder daarbij de angst te ontwikkelen gezichtsverlies te lijden. Men uit zich nog steeds in politiek correcte zin, maar zodra er gestemd moet worden, zodra men in alle anonimiteit zijn of haar mening mag doorgeven, blijkt de collectieve mening een geheel andere te zijn.
Hoe kan het zo zijn dat Fortuyn maanden lang bovenaan staat bij het opmaken van de tussenstand om vervolgens zogenaamd tweede te zijn geworden wanneer men de stemmen die na de uitzending nog binnenkwamen in de score mee te nemen? Hoe kan de KRO zoiets hard maken? Is de KRO bang om leden kwijt te raken, is men bang dat deze uitslag het spanningsveld dat de laatste jaren is ontstaan in politiek Nederland verder doet laten intensiveren? Wederom wordt de invloed van Pim vermoord, men kan maar niet accepteren dat de moedige profeet nog steeds op een aanzienelijke aanhang kan rekenen. Het bewijs dat iets dat onvermijdelijk waar is niet uit de weg kan worden geruimd, werd gisteravond weer eens bevestigd. Sentimentele, labiele Folkert schoot in de naam van nertsen en moslims de grootste politicus die Nederland ooit heeft gekend in koele bloede dood. Folkert zag over het hoofd dat een door een genie gebrachte politiek onderbouwde filosofie, niet te vermoorden is. Sterker nog, deze laffe daad heeft Den Haag grotendeels opgeruimd. Eindelijk durfde men het slot van het incorrecte dagboek te rukken, eindelijk durfde men dingen bij de naam te noemen. Zoals professor Fortuyn het ons had voorgedaan.
Het is volkomen respectloos om op deze wijze met een verkiezingsuitslag om te gaan. Om met sullige smoesjes de waarheid te willen manipuleren. Het zoveelste signaal van een zoekende bevolking werd naar voren gebracht. Is het niet aan meneer Bos om op te komen voor deze bevolking? Zeker nu we in een periode verkeren waarin Balkenende aan volksmennerij ten onder dreigt te gaan en de nepsocialisten hun slag kunnen slaan. Was het misschien daarom dat meneer Bos na een kort moment van schrik, toch zijn beste glimlach liet zien terwijl hij met de langvergeten Drees bleef pronken...
Gepost door: op 16-11-2004 om 19:30
|
|
16-11-2004 - van Gogh, Fortuyn:
Halverwege mei van dit jaar introduceerde Theo van Gogh zijn verslag van een woordenwisseling tussen de leider van de A.E.L., Abu Jah Jah, en hemzelf. Wekelijks surfde ik naar van Gogh's site om de laatste updates door te nemen. Diens schrijfstijl alsmede de manier waarop van Gogh zijn maatschappelijke onvrede wist te verwoorden, zal ik enorm missen. Toen hij het stukje over de confrontatie met Abu jah Jah eenmaal had geplaatst, stroomden de reacties binnen. Zo ook een reactie van mijn kant, welke ik hieronder heb geplaatst. Ter verduidelijking: ik heb het in mijn openingsalinea over een zekere 'van Meeteren'. Welnu, die sufferd was 1 van de anderen die reageerde op het verslag van van Gogh. van Meeteren vond het nodig om aan de hand van van Gogh zijn uitlatingen aangaande Abu Jah Jah, de Islam te promoten... De hele discussie tussen allerlei bezoekers van van Gogh zijn site (De Gezonde Roker) die daarna ontstond, is op zijn minst interessant te noemen. Onder het kopje 'links' vindt u de url van de zojuist genoemde site. Mijn reactie van toen:
• Met groot plezier heb ik de verschillende reacties op de zoveelste rel die Meneer van Gogh op ludieke manier heeft weten te ontketenen, tot me genomen. Vooral het verhaaltje van van Meeteren heeft me zeer geamuseerd, maar ook verbaasd.
Ik moet toegeven, aan de ene kant heb ik zelden een tekst gelezen die zo helder en scherp was opgebouwd. Aan de andere kant moet ik toegeven dat ik nimmer zoveel gelul bij elkaar heb zien staan. Het is toch ronduit ongelovelijk dat een westerling op een dergelijke manier de Islam tracht te promoten, niet wetende (dan wel niet in vrijwillig naïeve zin) dat we op het punt staan te worden weggeneukt door zij die de Islam als enig zuiver levensfundament beoordelen. Wat heeft het voor zin om een aantal negatieve elementen uit het westerse verleden te benadrukken, om die feiten vervolgens te plaatsen boven alle schitterende culturele en wetenschappelijke totstandkomingen die onze samenleving heeft voortgebracht, om daarmee te willen zeggen dat we onze zogenaamd tekortkomende, fascistisch onderbouwde en met vooroordelen besmuikte opinies achterwege dienen te houden. Hoe belachelijk is het om de huidige "oorlog" in Irak in verband te brengen met de problemen die we momenteel ondervinden met het actuele integratiebeleid, voor wat betreft de vermenging van twee culturen die lijnrecht tegenover elkaar staan.
Het grappige aan deze hele discussie is nochtans, dat Abou Jahjah grote overeenkomsten vertoont met van Gogh, aangaande zijn werkwijze om publiciteit te verwerven. Beiden plachten ze met controversiële en directe formuleringen het volk wakker te schudden, als een soort van klokkenluiders die shockeren als laatste reddingsmiddel willen toepassen in hun strijd tegen wat zij als onrechtvaardig zien. Beiden gebruiken ze hun vermogen tot redeneren om anderen de mond te snoeren met goed doordachte argumentaties en pleidooien, om anderen zelfs in lichte zin te manipuleren. Echter, het grote verschil tussen de handelingen van beide heren is het doel wat ze ermee willen bereiken. Theo van Gogh vindt het mijns inziens veel te leuk om te provoceren, al was het alleen al de zucht naar het persoonlijke psychologische experiment welke hieraan ten gronde ligt, om het te laten. Verder twijfel ik niet aan het feit dat van Gogh wel degelijk de gevaren inziet omtrent de aanwezigheid van een grote groep doorgaans gematigde en welwillende moslims die in de (nabije) toekomst het gedachtegoed van Abou Jahjah en de zijnen, binnen afzienbare tijd zou kunnen gaan verabsoluteren. En het is juist het absoluut maken van het Islamitische geloof, wat Jahjah ertoe brengt een vijandige houding aan te nemen jegens de Europese, gevestigde politiek.
Om die reden vraag ik me af of de doelstelling van de A.E.L. niet veel verder reikt dan het opkomen voor de rechten van de eerder genoemde groep moslims. Jahjah beweert dat integreren in een bepaald land niet meer hoeft in te houden dan het aanvaarden van de inheemse wetgeving. Zegt zo'n uitspraak al niet meer dan genoeg? De betiteling: "Pooier van de Profeet" is weliswaar een zeer intimiderende uitspraak, maar slaat wat mij betreft de spijker op de kop. Dat de Islam door Jahjah tot prostituee wordt verworpen, enkel om de standpunten van de A.E.L. kracht bij te zetten, is een feit. De Islam als geloof wordt hiermee in zijn waarde gelaten, terwijl van Gogh zijn minachting uitlaat over de manier waarop de omstreden Belgische Libiër zijn geloof misbruikt. Typisch dat dat kleine stukje ironisch bedoelde misprijzen, leidt tot een uitspraak als: "We maken dat varken af." In hoeverre neem je onze wetgeving serieus wanneer je, zij het in verhitte toestand, een dergelijk dreigement plaatst?
Met vriendelijke groet,
Stijn
En nu is het dan toch gebeurd, van Gogh is als een varken afgeslacht en de alarmfase waarin ons land zich de afgelopen weken bevond, is alweer aan het afzwakken. Gisteren won Fortuyn de strijd om de grootste Nederlander, zijn 'ambassadeur' reageerde alles behalve opgewekt. "Er is een hoop aan de hand in dit land", zei hij. De overwinning van Fortuyn betitelde hij als een belangrijk signaal dat door de Nederlanders werd gegeven. "Fortuyn en van Gogh zijn beiden vermoord. Twee van zulk soort mensen, dat is heel erg. Dat is niet grappig, dat is niet iets om enthousiast over te doen." Aldus de tijdelijke promoter van de nalatenschap van Fortuyn. Er heerste een onverwachte stemming in de Hilversumse studio... Niemand wist daar echt raad mee. Frits Spits liet zien dat hij heel goed kan toneelspelen toen hij op een kunstmatig euforische wijze de naam van de winnaar scandeerde terwijl het aanwezige klapvee deed waar het voor was gekomen. Daarna de teruggehouden reactie van de noodlottige, winnende ambassadeur. In die overgang zat iets heel mysterieus. Iedereen stond met de bek vol tanden, men verwachtte een glimlach in plaats van een serieuze, enigszins aangedane gelaatsuitdrukking. Dit is een belangrijk signaal werd er gezegd. En wat voor signaal... het programma werd afgesloten met een 'zoom-in' op het hoofd van Fortuyn. Even leek die charismatische glimlach weer tot leven te komen.
Gepost door: Stijn op 16-11-2004 om 12:54
|
|
13-11-2004 - De verschrikkelijke keuze:
Nederland zit in een overgangsfase. Als je het "nieuwe Nederland" accepteert is er niet zoveel aan de hand. En juist een gebrek aan acceptatie zorgt voor een reeks problemen. Linkse benadering: verschillen wegdenken totdat ze er niet meer zijn (zeer naïef). Rechtse benadering: immigratie-gerelateerde problemen benadrukken zodat er vanzelf een stigmatiserende, op vooroordelen gebaseerde denkwijze ontstaat (zeer gevaarlijk). En dan heb je nog een hele grote groep lieden die er niet eens over na wil denken, veelal omdat men daar te dom voor is.
Het wrange aan deze hele discussie is, dat het onmogelijk is om de juiste conclusies te trekken. Het achterlijke aan dit soort discussies is, dat het ons land geen klap verder helpt. Over honderd jaar is iedereen in dit land licht getint, heerst Allah over ons gedachtegoed en zullen negroïde mensen weer tot slavernij worden gedwongen. Zo ontstaat er vanzelf weer saamhorigheid, demografische harmonie en een sterke "leefmaatschappij" waarin creativiteit absoluut geen rol meer speelt. Met andere woorden: lult u lekker verder mensen, blijft u vooral uw eigen leventjes waarborgen en ondertussen het "allochtonenprobleem" (het woord alleen al) als ideale zondebok gebruiken. Het proces kent geen keer, nu niet, nooit niet. Lekker schelden, lekker elkaar afblaffen terwijl de derde hond er al lachende met het toekomstbeen vandoor gaat.
Wat was die smerige Hitler toch een rotschoft. Die durfde gewoon zomaar te doen, wat tussen de regels van menig pleidooi op dit soort sites te lezen is. Die durfde gewoon zonder pardon op te komen voor wat hij als zijn cultuur, als zijn landsgeest zag. Wat een hufter zeg. Het is maar goed dat de halve wereld destijds de krachten heeft verenigd om die Duitse duivels de kop in te drukken. En zie hoe Europa amper 60 jaar later definitief ten onder gaat. Smaak is vervangen door commercie, denken is vervangen door amusement. De kerken lopen (nog steeds) leeg (Goddank), de winkelcentra stromen vol.
Maar ach beste medemens, heb geen vrees voor eventueel nationaal verlies. Nederland bestaat al lang niet meer. We zijn, zoals het altijd al is geweest, onderworpen aan de onweerlegbare gang der zaken. Nederland is uitgegroeid tot een draaikolk van opinies, gewoontes en huidskleuren. Iedereen heeft een mening, niemand heeft een oplossing. Al die hypocriete stukjes protest zijn bijna meelijwekkend te noemen. De veelvoud der dingen, de overvloed aan keuzes op ieder gebied hebben ons loom en onverschillig gemaakt. De linkse zorgstaat van weleer heeft van 'ons' land een rechtse rechtstaat gemaakt. Een rechtstaat die trouwens veel te mild is. Meneer Bos sputtert, Meneer Balkenende probeert mondjesmaat wat probleempjes bij te schaven. En gelooft u mij, wanneer beide partijen door twee willekeurig gekozen apen zouden worden geleid, dan zou het resultaat niet eens zoveel van het huidige verschillen. Laten we de situatie accepteren zoals die is, aangezien de enige andere optie een verschrikkelijke is (denkt u maar eens terug aan die grauwe treinstellen).
Ik ben nooit een voorstander geweest van rassenvermenging. Dat heeft overigens niets met een gevoel van superieur zijn te maken, dat soort onzin verwerp ik. De mens, ongeacht haar afkomst, is zeer gevoelig voor het uiterlijk van dingen. Angst, woede, afgunst, laatdunkendheid, etc. jegens iemand behorend tot een ander ras, allemaal innerlijke zaken die juist door een verschil van uiterlijke kenmerken ontstaan. Lachwekkend toch? Gelooft u mij niet? Loop dan als blanke eens voor de grap een Turks theehuis binnen. U zult heus niet als de eerste-de-beste geit worden afgeslacht hoor, maar u kunt rekenen op verbaasde, eventueel argwanende blikken. Ook al begeeft u zich op Nederlands grondgebied, u zult als buitenlander worden behandeld. En terecht. Wij bieden de mogelijkheid om een klein stukje Turkije in de vorm van een theehuis te stichten. Het is niet meer dan logisch dat de Turkse gemeenschap daar graag gebruik van maakt om met elkaar achter Turkse gordijnen een stukje melancholische broederschap te kunnen beoefenen. Dat is slechts een voorbeeld. En wij schelden vervolgens: “ Wat passen sommige allochtonen zich toch slecht aan.�
Vindt u het gek? Rassenvermenging leidt tot een verlies aan identiteit van het gastland en tegelijkertijd een versterking van het gevoel van onderlinge verbondenheid binnen een bepaalde minderheidsgroep. Wij zelf passen ons aan, we zijn zo bang om voor racist te worden uitgemaakt. Behalve op een internetsite natuurlijk, dat is zo lekker anoniem allemaal.
Het begrip allochtoon is vervaagd, in de toekomst zal het alleen maar verder vervagen. Net zoals het hebben van blond haar of blauwe ogen. En wat kan mij het ook allemaal schelen, er is toch niets meer aan te doen. Iedereen getint, zwart haar en bruine ogen. Zelfde gewoontes, zelfde overtuigingen, zelfde manier van lopen. Prachtig toch? Misschien is dat wel de enige redding voor dit veel te volle, slappe rotland. Je kunt je, zolang je leeft, druk maken om iets wat alleen met rigoureuze maatregelen is tegen te gaan. Maatregelen die het onmenselijke overstijgen. Maar dat gebeurt toch niet, zeker niet zolang we de democratie in acht houden. Dus heb je, je er bij neer te leggen. De schijnheilige weg die we nu aan het bewandelen zijn, zorgt alleen maar voor spanningen en opgefokte onredelijkheid. Dit land is gedoemd ten onder te gaan, althans ten opzichte van wat het eens was. En daar valt helemaal niets aan te doen. Eigen schuld, dikke, dikke bult.
Gepost door: Stijn op 13-11-2004 om 18:44
|
|
|
